რისკიანები >

ბავშვების მაშველი
მარკ სილვერი
მარკო გრობი

ლალეი ლაბუკომ საკუთარ თავზე ბევრი არაფერი იცის, არცდაბადების თარიღი (მისი ვარაუდით, ოქტომბერი, 80-იანი წლების დასაწყისი). ეთიოპიაში, ომოს ხეობაში მცხოვრები მისი ტომი ჩანაწერებს არ აკეთებს. სამაგიეროდ, კარგად იცის, რომ არ მოისვენებს, სანამ ბავშვთა ხოცვის შემზარავ ჩვეულებას წერტილს არ დაუსვამს. ამ წესის მიხედვით, ქორწინების გარეშე გაჩენილი, უხუცესების ნებართვის გარეშე დაბადებულები ან ისეთი ბავშვები, რომელთაც პირველად ზედა კბილები ამოსდის, დაწყევლილები არიან. ლაბუკომ 37 ბავშვი უკვე გადაარჩინა. ისინი კალიფორნიელი ფოტოგრაფისა და რეჟისორის - ჯონ როუს აშენებულ სახლში ცხოვრობენ. როუ არის ომოს ბავშვთა ორგანიზაციის თანადამფუძნებელი.

როდის შეიტყვეთ ამ ტრადიციის შესახებ?

დაახლოებით 15 წლის ვიყავი. სოფლის უხუცესმა ატირებულ დედას ორი წლის ბავშვი წაართვა. ვერ მივხვდი რა მოხდა. დედამ ამიხსნა, რომ ტომის აზრით, ზოგი ბავშვი „მინგია“, რაც „დაწყევლილს“ ნიშნავს.

როგორ კლავენ ბავშვებს?

ხანდახან მათ ბუჩქებში წყლისა და საკვების გარეშე ტოვებენ ან, უბრალოდ, კლდიდან აგდებენ.

პირველად როდის გადაწყვიტეთ ზომების მიღება?

2008 წელს უხუცესებს ვუთხარი, თქვენ გგონიათ, რომ ამ დაწყევლილ ბავშვებს ავადმყოფობა და შიმშილი მოაქვთ, ეგებ მე დამითმოთ და წყევლა ჩემზე გადმოვიდეს-მეთქი? ზოგი დამთანხმდა, მოდი ვცადოთო.

რამდენად დიდი იყო რისკი?

ხალხი მაფრთხილებდა, ერთ დღესაც ტომი შენც მოგკლავსო.

როგორც ჩანს, არ დაუჯერეთ?

არა. ჩემმა ტომმა (კარა), ბავშვების ხოცვა, როგორც იქნა, შეწყვიტა, მაგრამ ჰამერის ტომი კვლავ მისდევს ამ წესს. ძნელია უძველესი კულტურის შეცვლა.

თეგები: 
ბავშვი მაშველი ტრადიცია კლდე რისკი ტომი კულტურა
25.12.13
zaza184
გამოიწერეთ
სიახლეები
© 2012-2018 ყველა უფლება დაცულია. ჟურნალსა და ვებგვერდზე გამოქვეყნებული
მასალების ნაწილობრივი ან სრული გამოყენება რედაქციის ნებართვის გარეშე აკრძალულია